to the center of australia and beond!

volgens mij was de vorige keer dat ik liet weten wat ik aan het doen was, dat ik mijn plannen leit weten? ! dan denk ik dat ik nu maar moet vertellen hoe het is gegaan.

oke toen ik uit bowen vertrok heb ik de gray hound genomen naar Tounsvill en daar een dagje rond gelopen. het is verassend hoe aardig australiers zijn, ik kwam hier aan op het bus station en ik wou weten hoe ik bij mijn hostel kwam dus ik liep naar de eerste de beste bus shaufeur (die met zijn vriendin aan het lunche was in zijn bus) en vroeg de weg, zij het proberen uit te leggen, zecht die vriendin "weet je wat ik breng je wel even", dit is me hier al een paar keer overkomen dat ze gewoon zeggen ow ik breng je wel. volgens mij vinden ze het vaak een redelijk lang stuk om te lopen en doen ze het liever met de auto, in nederland zouden we er geen probleem van maken om het te lopen maar het is wel fijn omdat dan tog even gebracht te worden. oke maar in tounsvill heb ik dus een dag rond gelopen, bergje beklommen en vroeg naar bed want de volgende dag moets ik weer vroeg op om de bus naar alice spings te pakken.

volgende morge in de bus bleek dat de bus zou stoppen op een paar plekken en dat we daar over moesten stappen. niet verwacht maar oke het zou een 24 uur durende busreis worden en je kan niet verwachten dat de buschaufeur dat in zijn eentje rijd. toen we ongeveer halverwegen waren en 2 stops verder om 3 uur snachts, kwamen wij aan in tennent creek, een klein plaatsje op de weg naar allice. hier moesten wij weer overstappen. maar wat blijkt de bus die ons weer verder moet nemen heeft een ongeluk gehad en er moest een nieuwe bus gestuurd worden uit darwin, dit zou zes uur duren voor hij er was, of we wouden wachten op de parkeer plaats ? wij (ik met 5 meiden en een slaap dronke jonge) hadden geen iedee wat we moesten doen en of de andere bus ons nog wel zou mee nemen als we hier weg gingen, zijn dus maar op de parkeer plaats gebleven. na ongeveer een half uur kwamen er allemaal dronke aberiginals langs en na ongeveer 3 uur hebben ze nog even in gebroken waar ik dus een politie raport voor moest invullen. na 6 uur hier met ze alle op de grond gezeten te hebben kwam dan eindelijk de bus en zijn we verder gereden, bijna daar hadden we nog een vertraging want de weg was overstroomd, maar dat bleek minder erg te zijn dan gedacht want we zijn er maar gewoon door heen gereden en aan de andere kan er uit gekomen!

in alice aan gekomen heb ik nog vlug even mijn toer dagen veranderd want ik had een aardig mijsje op de bus ondmoet en ik dacht dat het wel gezellig zou zijn om met die groep me te gaan en dan een extra dagje niets als we terug kwamen van de toer voor ik weer verder ging. vervolgens zijn we op gehaald om naar het hostel gebracht te worden en ook daar vroeg naar bed want we moesten de volgende morge om 6 uur voor de poort staan om met de Rock Tour mee te gaan.

6 uur, Rock Tour! na iedereen op gehaald te hebben lijkt het gelijk al een leuke groep en, ondanks de jongste, iedereen was 24 of ouder, heb leuk contact met iedereen, zeker na een periode van niet heel veel jongere was dit heel welkom. we moesten een lang stuk rijden (weer 6 uur) en de meeste hebben eerst nog even geslapen om dat het wel vroeg was. vervolgens hebben we en introductie spel gedaan om iedereen een beetje te leren kenen en toe waren we bij onze eerst bestemming Kings Canyon. dit was heel gaaf, mooie lange wandeling van 3 uur tusse vuur rood zandsteen en meters hoge rods vormaties, haagedisen gezien. en het beste van al, ongeveer halver wegen, na een goede klim, en in de hitten, komen we bij The Garden of Eden, een heerlijke poel water waar we natuurlijk even in moesten zwemmen! na de wandeling zijn we weer in de bus gegaan en opweg naar onze eerste kamping spot. hier zijn we met "swags" een soort bush bed, namelijk een matrasje in een dikke stoffe soort slaapzak, naast een groot kampvuur waar we ook ons eten op hadden gekookt, lekker onder de sterren inslaap gevallen.

de volgende morge bleek dat ik een van de wijnige was die echt lekker had geslapen, want de rest had het allemaal te koud of te warm of was aangevallen door mieren, maar ik als echte zoon van een woudloopster en eagel scout draai daar mijn hand niet voor om. na het ondbijt zijn we verder gegaan richting Uluru aka Ayers Rock aka center of Australia! in het national park aan gekomen zijn we eerst naar kata juta gegaan dit is minsens zo gaaf mischien wel mooier dan uluru maar niemand kent het, het licht er naast. hiet hebben we weer rond gelopen en te horen gekregen wat de aberiginals hier deden. het is een plek waar de jonge jonges ge traint worden in het jagen. omdat de volwasse mannen er een vallei hadden waar ze de dieren naar toe konden jagen en dat de dieren er dan niet meer uit konden en er was een uitzicht punt voor de oudere om te beoordelen of de jongens de juiste tegniek beheerste. na deze wandeling zijn we naar een cultural center gegaan waar we wat meer over de aberiginals en hun verhalen en geloof konden lezen en leren en als of dat nog niet genoeg was zijn we vervolgens naar een plek gegaan waar we de zond onderkonde zien gaan achter Uluru, helaas een beetje bewolkt dus niet helemaal geslaacht maar wel gezellig met een bierje buite gezeten met de rest van de groep, en vervolgens weer terug naar kamp om de volgende morge extra vroeg te kunnen stralen om de zons opgang te zien.

volgende morge dus vroeg op voor zons opgang wat heel mooi was maar helaas nogsteeds een beetje bewolkt, wat wel mooie foto's geeft maar blijkbaar niet de gehoopte kleur aan de reuze rots. toen de zon opwas en we ons ondbijt achter de kiezen hadden zijn we dan eindelijk naar Uluru gegaan en hebben daar eerst een korte wandeling gemaak met een heel verhaal uitgelecht wat de aberiginals er allemaal voor betekenigs aan hadden gegeven. en vervolgens helemaal om de rots heen gelopen. dit was supper gaaf, en het is echt wat anders om hem in het echt te zien of op tv. verder hadden ze er ook bortjes bij gezet met extra info en verhalen die ze bij bepaalde dingen in de rots hadden gezet ( ik vertel er wel een bij een foto want dan kan je zien waar het over gaat! ). het was een heerlijke koele dag want het had net geregend en het was heel aangenaam om daar rond te wandelen. toen de base walk was afgelopen was de toer ook al bijna afgelopen, we zijn nog naar het fliegveld gegaan om wat mense af te zetten en op te halen en zijn toen naar huis gereden.

in het hostel aan gekomen vlug gegeten en even gewassen om dan een uur later in de bar een beetje vatsoenlijk aan te komen. hier hebben we een gezelige avond met veel bier en muziek gehad, ik heb hier ook nog even snel 2 meiden aan geschoten die bij mij in de bus van tounsvill naar alice zaten omdat ik had gehoord dat zij ook wel de grate ocean road wouden doen met de auto, en of we mishien de volgende dag zouden kunnen meten om te kijken of we wat konden combineren.

volgende dag ben ik eerst met wat mensen van mijn tour naar een repiele centerum geweest, het was gratis, het was leuk om nog even wat met hun te doen en het was interesant welke reptile er in dit gebied leefden. mij favoriet was " the thorny defil" een heel klein stekeing hagedisje dat mieren eet. en vervolgens ben ik met die 2 meiden rond de tavel gaan zitten of zij het zelfde wouden als ik. dat bleek zo te zijn dus we hebben meteen voor een quoot gevraacht en toen die aceptabel bleek hebben we ook maar gelijk de auto gehuurd. we zouden ook op de zelfde trein zitten en zij zouden vragen of ik ook mischien bij de vriend van een van die mijden in Adelaid zou kunne logeren. het bleek te kunne en we zouden elkaar de volgende dag op de trein zien! ik heb nog even door de stat gelopen om te kijken of ik iets leuks kon vinden, en heb een hele gave boemerang gekocht, beetje kitsh maar wel australisch!

wow, bij de trijn aangekomen blijkt dat het een supper de luxe mooie groote tijn is! het eenige na deel was dat je vaste plekken had en ik had in de rij bij de chek in al een vrij grote rond uit dikke behaarde vent gezien, en ik dacht ja het gaat me gebeuren dat hij naast me komt zitten. en jawel hij komt naast me zitten ! neemt de helft van mijn stoel in met alleen al zijn arm, komt er nog een buik en een been bij en on top of dat stinkt hij ook nog eens! ik dacht als ik dit nog 12 uur moet uitzitten dan ga ik niet genieten van mijn reis! en toen wonder bove wonder staat hij op en gaat hij naast een vrouw zitten. goede verasing of niet !! 2 stoelen voor mij alleen, jeeeh.

aangekomen in adelaid neemt de vriend van een van die mijden ons mee naar zijn huis, laat ons een paar leuke dingen van adelaid zien, voert ons, neemt ons mee naar een duitse pub (ow ja die 2 meiden zijn duits en hij ook, dus die zitten de hele tijd duits te praten, gelukig spreek ik na een half jaar ook vloeiend duits dus ik heb heel gezellig mee geluld. not! ). in bed om de volgende morge weer te kunnen stralen als we de auto gaan ophalen.

we hadden het plan om in 3 dagen en 2 nachten van adelaid naar melborn te reiden, en aangezien het ook in 10 uur kan moet dit dus prima lukken dachten wij. de eerste dag wou ik graag naar een mangrove bos op ongeveer een uur van adelaid, maar daar aangekomen bleek het 15 dollar te kosten om naar binnen te gaan, en de meiden hadden er eigenlijk geen zin in dus we zijn maar weer terug ge reden. terug in de stad denk ik dat ik door rood ben gereden en ben geflits maar ik weet het niet zeker, ik hoop van niet, maar het is tog wel een beetje raar om en lings te reiden en 60 en 2 kakelende meiden naast je te hebben een een bus voor je te hebben die opeens de straat op reid en waar je dan bijna een aanrijding mee heeb, maar het goede nieuws is dat we nog leven! op naar de grampians, dat is een kleine maar mooie berg keten in Victoria waar we de nacht zouden door brengen om de zons ondergang te zien, wat overigens niet gelukt is want we konde niet meer dan een halve meter voor je uit zien, en zons opgang te zien, lukte iets beter maar nogsteeds heel mistig. omdat het zo mistig was hebben we lekker in de auto ons avond eten gemaakt en nog een spelletje gespeeld. de volgende dag was het dus nogsteeds mistig een een beetje nat dus we besloten om inplaats van rond te lopen en dan de korte roete verder te reiden, niet te lopen en de lange roeten te doen zo dat we op een convertabele manier tog nog de gramions konden zien. en vervolgens op naar de 12 apostelen om ook daar zons ondergang te zien.

dit was werkelijk super tof, als je ooit in australie ben dan moet de de grote oceaan roeten doen, en dan vooral vanaf de Warnambool kant naar de 12 apostelen toe, je heb hier eerst "the bay of islands" dit was zo mooi, prachtige geel goude klifen die lijn recht het water in lopen, turquaze blauwe zee en witte schuim koppen, simpel weg wow.

hier hebben we letterlijk elke 300 meter gestopt bij elk uitzicht punt en hebben echt alles gezien wat we konde, om dat we tog ruim de tijd hadden. aan gekomen bij de 12 apostelen was het al aardig koud en het bleek dat de zon aan de verkeerde kant onder ging, namelijk achter de 12 apostelen, dit zorcht dat je voor dat de zon ondergaat al heele mooie foto's kan maken, van die silouetten en een prachtige lucht, en we hoevde dus niet te wachte tot het donker was omdat we al hele goede foto's en natuurlijk gewoon uitzicht hadden. wat zorgde dat we naar een camping spot konde zoeken toen het nog licht was. dat gedaan weer vroeg naar bed omdat we de volgende dag, je raat het nooit, weer vroeg op wouden om de zons opgang te zien. ook dit was weer superb. wel sterfens koud en we waren iets te vroeg maar toen het begon was het zeker die 3 missende tenen waard!

dit was alles wat we hier wouden zien en we zijn dus maar richting melbourn gaan reiden en ik dacht dat we daar ruim opteid konden zijn om de meide bij hun hostel te droppen, voor mij naar de visum aan vraag te gaan en vervolgens nog de auto weg te brengen. komen we onderweg een outlet centrem tegen! en om het nog erger te maken zit er ook nog een Mc naast! en ja dit zorgt voor een uur vertraging maar we zouden het nog moeten kunnen redden, komen we in melbourn rijden we grandioos mis. en nu begint de teid te dringen. we besluiten dat we een van de meiden af droppen bij een hostel en dat de ander de auto weg brengt en mij naar de visum aan vraag reid. maar neeee de stres kan hoger oplopen. het bleikt dat net die dag mijn hele bank kaart is geplunderd want de credit cart heeft zijn deel genomen en ik bleik 55 in de min te staan, dit was waneer ik een inzinking had en tog heel even wat ouderlijke steun nodig had, en ik heb hanna opgebeld de partner van koos waar ik in dailsfort bij verblijf. na even met haar te hebben gepraat ben ik weer rustig en ik besluit met imke het duitse meisje dat de auto terug zou brengen mee te gaan omdat zij nu ook een beetje begint te zenuwen omdat ze eigenlijk niet weet hoe ze bij het aflever punt moet komen, we hadden ook nog maar een half uur om de auto daar te brengen en de benziene was bijna op! al me al een beetje te veel stres dus. ik ben met haar mee gegaan en heb gezecht hoe ze moest reiden en ik heb ook het aflever aderes gebeld dat we er aan komen, zij zijden dat als we maar voor 4 uur kwamen alles goed was, wat ons een extra half uur gaf en een heel stuk minder stres. daar aangekomen blijkt dat de auto nog niet schoon gemaakt is maar toen we dat zijden heeft hij er naar gekeken en zij dat het geen probleem was dat ondanks dat wij zijden dat hij vies was hij er schoner uit zag dan de meeste die hij terug kreeg waarbij de mense zijde dat hij schoon was! pfff oke dus we hebbe de auto opteid afgeleverd en hij is goed gekeurd, beginnen we de spulle er uit te halen breekt de tavel af, net nadat we hadde gezecht dat de auto nog helemaal heel was. wij weer naar binne en ook dat blijkt geen probleem. of te wel auto afgeleverd: chek

en nu maar snel naar koos, blijkt dat mijn mobiel leeg is en ik moest hanna nog bellen om mij op te halen van het station, en ik kan imke niet vragen want zij gaat met een andere trein en die vertrok bijna dus zij moest heel erg opschieten. dus ik ga maar gewoon in de trein zitten en hoop dat ik iemands telefoon kan lenen. op het volgende station (waar ik 20 min moet wachten) spot ik mijn redding, een stopcontact. daar 10 minuten mijn telefoon opgeladen en vervolgens hanna gebeld om te vragen of ze me opken komen halen. en dat was geen probleem.

hier aangekomen heb ik hun verteld wat ik allemaal heb gedaan sins ik weg ben, zij hebben me ook gelijk duidelijk gemaakt dat als ik geld nodig heb dat ik dan zeker hier nog even kon werken, wat ik nu ook de afgelopen dagen lang en hard hebgedaan omdan tog maar imke even af te kunnen betalen. en we besloten dat ik de volgende morge maar weer naar melbourn toe moest om dan dat visum aan te vragen omdat dat dan achter de rug was.

daar bleek dat ik net telaat was want ik had nog maar 5 minuten om het aantevragen omdat ze dan dicht zouden gaan, en of ik anders morge terug zou kunnen komen, dat dacht ik dus niet want ik had net voor een uur in de trein gezeten en ik zij dat ik wel na de lunch pouze teurg zou komen ook al was het dan eingelijk alleen voor het ophalen van visums. het eenige wat ik nog moest doen was dat ik moest betalen en dat wou maar niet lukken dus ik heb om 12 uur smidags mam maar opgebeld voor mijn geld even vergeten dat het dan 3 uur snachts bij jullie is. maar uiteindelijk tog het geld gekregen bleek dat het nogsteeds niet werkte. ik vlug naar het post kantoor en een monni order aan gevraacht. dit zorgde er voor dat ik weer 30 minuten later was waardoor ik net mijn trein naar dailsvord miste en dus niet meer in dal uuren reed waardoor ik extra moest betalen voor mijn trein kaartje! wat wel goed was was dat ik deze dag was gekome en niet de dag later want dan had ik hem niet opteid, het duurt 5 werk dagen voor je hem heb en ik had nog 10 dagen dus ik dacht dat ik ruim de teid had, maar er zit een weekend in en een public holliday en ze tellen van de eerst volgende werk dag wat er op neer kwam dat ik het nu de 14e op kon komen halen en ik vertrek de 15 van sydney dus dit komt precis uit.

al met al 3 supper toffe een gave weeken meet een klein stres staartje. ik hoop dat ik het niet telang heb gemaakt maar anders kan je het ook in 2e delen, al had ik dit mischien aan het beging moeten zeggen. ik mis jullie allemaal en ik zie jullie over 2,5 maanden na heerlijk in bali te zijn ontspand! xx Tim